Elementality

Λαγοί με πετραχήλια και το τέρας του Λοχ Νές

Εισαγωγή

Στην Ελλάδα έχουμε μείνει πίσω όσον αφορά στην διείσδυση της Ευρυζωνικότητας. Το λένε στις ειδήσεις κάθε μέρα και το βιώνουμε όλοι καθημερινά. Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το πόσο πίσω είμαστε σε εταιρικό επίπεδο. Η συντριπτική πλειοψηφία των μικρών και μικρομεσαίων εταιριών δεν σκέφτονται την τεχνολογία ως μέσο στρατηγικής αλλά ως βραχυπρόθεσμη λύση «μια κι έξω». Αν και τελευταία σιγά-σιγά με την εισροή απόφοιτων του εξωτερικού που έχουν δει μερικά πράγματα παράνω, του ξένου κεφαλαίου που εισβάλλει στις τηλεπικοινωνίες και γενικότερα στον τομέα των υπηρεσιών τα πράγματα αλλάζουν.

Για μας, η φούσκα του διαδικτύου τώρα ξεφουσκώνει. Για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα όλοι όρμηξαν να πάρουν ιστοσελίδες για τις επιχειρήσεις τους και άνθισαν έτσι οι εταιρείες-μανιτάρια. Πουλώντας σε όποια τιμή ήθελαν, παραδίδοντας μετριότητες έως αθλιότητες βασιζόμενες στην άγνοια των πελατών τους αποκάρδιωσαν βαρύτατα πολλούς από τους αρχικούς οραματιστές επιχειρηματίες. Συστήματα μηχανοργάνωσης που υπόσχονταν πολλά αλλά παρέδιδαν μόνο πολλα έξοδα, ιστότοποι που ήταν απλά όμορφοι αλλά λειτουργικά αποτυχημένοι, μπερδεμένοι, αμετάφραστοι και ανορθόγραφοι ακόμα οδήγησαν πολλά από τα μανιτάρια σε αφανισμό.

Η τεχνολογία όμως προχωρά όσο εμείς ψάχνουμε να βρούμε την άκρη του νήματος μέσω προγραμμάτων όπως αυτό που όλοι εκμεταλλεύονται διακαώς για την εισαγωγή της Ελλάδας στην Κοινωνία της Πληροφορίας και άλλες απελπισμένες κρατικές επιδοτήσεις για να ξανα-ανακαλύψει ο Έλληνας το διαδίκτυο και τους υπολογιστές. Και πάλι ο κύκλος αρχίζει. Με κάθε νέα έκρηξη στις τεχνολογίες διαδικτύου / υπολογιστών, όπως π.χ. το περίφημο «Web 2.0», τις τεχνολογίες «Ajax» και τα διαδραστικά πολυμέσα, οι επιτήδειοι επωφελούνται από την συλλογική αμορφωσιά μας.

Η αρπαχτή

(Τζι)ιγκαβάτ: Ανεπάρκεια: Χρειαζόμαστε πιο πολλά Jigawatts!
Το κλασσικό σύστημα για σχεδιασμό ιστοτόπων (που είναι ένα καλό παράδειγμα) είναι το εξής:
Βήμα 1ο: Δημιουργούμε μια ιστοσελίδα που υπόσχεται τα πάντα και το διαδίδουμε.
Βήμα 2ο: Υποσχόμαστε δωρεάν υποστήριξη.
Βήμα 3ο: Ξεκινάμε όσες δουλειές μπορούμε ταυτόχρονα παίρνοντας τα πρώτα χρήματα όσο πιο νωρίς γίνεται («για τεχνικούς λόγους πρέπει να πληρώσουμε αυτό κι εκείνο πριν αρχίσουμε»)
Βήμα 4ο: Χρησιμοποιούμε ένα σύστημα διαχείρισης περιεχομένου «κονσέρβα» το οποίο βάζουμε σε όλους με ελάχιστες αλλαγές ώστε να μην φαίνονται όλα ίδια.
Βήμα 5ο: Παραδίδουμε, πληρωνόμαστε.
Βήμα 6ο: Όταν ο πελάτης ζητήσει οτιδήποτε (ακόμα κι αν είναι σαφώς δικό μας λάθος) του λέμε ότι αυτό που θέλει είναι «περισσότερη λειτουργικότητα» και τον ξαναχρεώνουμε μέχρι τ' αυτιά.
Βήμα 7ο: Φυτοζωούμε σε μια κατάσταση υπαρξίας - ανυπαρξίας για τους παλιούς πελάτες μας συγκεντρωνόμενοι μόνο στους νέους (κι άβγαλτους)
Βήμα 8ο: Κλείνουμε την εταιρεία / Μετακομίζουμε / Αλλάζουμε τηλέφωνο / Αλλάζουμε ιστοτόπο / Δεν απαντάμε στο τηλέφωνο
Βήμα 9ο: Χρησιμοποιούμε τους λογαριασμούς υπηρεσιών που αγόρασαν οι παλιοί μας πελάτες για τους νέους, μια και δεν τους παραδώσαμε ποτέ τους κωδικούς πρόσβασης για τους οποίους πλήρωσαν
Βήμα 10ο (και κατάληξη): Βλέπε βήμα 1ο (και φωτογραφία για τον πελάτη που μένει με το ... καλώδιο στο χέρι)

«Προσοχή, πέφτει!»

Ευτυχώς αυτές οι μέθοδοι δεν έχουν πια μέλλον στην Ελλάδα. Είναι μετρημένα τα ψωμιά αυτών που παραμερίζουν την ποιότητα για χάρη της αρπαχτής, τουλάχιστον στον τομέα του διαδικτύου. Ο λόγος είναι ότι είναι πια πολύ πιο εύκολο να αναθέσει κανείς τις δουλειές του σε εταιρείες στο εξωτερικό, ειρωνικά μέσω του διαδικτύου. Φυσικά και στην Ελληνική αγορά έχουν αρχίσει να διαφαίνονται σοβαρές εταιρίες με ολοκληρωμένες λύσεις για ενδοεταιρικά συστήματα που μεγάλωσαν αρκετά ώστε να εδραιώσουν την παρουσία τους. Και φυσικά δεν ξεχνάμε τις παραδοσιακές (και κατά κανόνα πανάκριβες) «παλιές» εταιρείες παροχής ηλεκτρονικών υπηρεσιών και υποδομών στις οποίες καταλήγουν κατα συρροή οι απόφοιτοι ανωτάτων σχολών εσωτερικού κι εξωτερικού, ψάχνοντας μια φτηνή απομίμηση της εργασιακής ασφάλειας και βρίσκοντας την εκμετάλλευση του Ελληνικού ιδιωτικού τομέα. Αλλά αυτό είναι ιστορία για άλλο άρθρο...

«Τρέχα Θανάση»

Είναι λοιπόν ώρα να μορφωθούμε όλοι και να προσέξουμε επιτέλους τι αγοράζουμε. Ορίστε μερικές συμβουλές για το παράδειγμα που ανέφερα πιο πάνω.

Αν διαβάσετε ή ακούσετε κάτι από τα παρακάτω, αρχίστε να τρέχετε:

• «Η υποστήριξη είναι δωρεάν»
• «Με το κλειδί στο χέρι»
• Συζήτηση για «ικανοποιημένους πελάτες» χωρίς σχόλια και συνδέσμους προς τους πελάτες αυτούς στον ιστοτόπο των σχεδιαστών
• Συχνή χρήση των λέξεων «ΚτΠ», «απόδοση επένδυσης» και άλλα βροντερά και βαρύγδουπα
• «Σχεδιασμός σε χρόνο ρεκόρ» και διάρκειες «μιας εβδομάδας» για εταιρικές ιστοστελίδες

Ο δύσκολος πελάτης, ο πελάτης ο σωστός

Ναι, έχουμε όλοι το δικαίωμα να είμαστε δύσκολοι. Απαιτητικοί και ανυποχώρητοι στο θέμα της ποιότητας των υπηρεσιών που μας προσφέρουν. Ακολουθούν μερικές συνοπτικές συμβουλές για το ηλεκτρονικό επιχειρείν.

Τι να ρωτήσετε όταν αγοράζετε υπηρεσίες:

• Δίνετε γραπτές εγγυήσεις για την δουλειά σας;
• Με ποιά κριτήρια θα αξιολογήσουμε την επιτυχία της προσπάθειας; Γραπτώς;
• Θα συμφωνήσετε από πριν την αρχή της υλοποίησης μαζί μας τις ακριβείς απαιτήσεις του έργου;
• Ποιές κυρώσεις υπάρχουν εάν δεν ικανοποιήσετε τις απαιτήσεις μας αυτές;
• Πόσο χρεώνεται ο χρόνος του τεχνικού αν έχω προβλήματα μετά την αρχική υλοποίηση;
• Πόσες ώρες υποστήριξη θα μου εγγυηθείτε μηνιαίως;
• Ποιό στέλεχός σας θα είναι αποκλειστικά υπεύθυνο για την διασύνδεση μαζί μας;
• Δίνετε την κυριότητα του ονόματος χώρου και των υπηρεσιών μέσω τρίτων σε μας ή την κρατάτε για λογαριασμό σας;
• Δίνετε αναλυτικά στοιχεία για όλα τα έξοδα πέραν από την εργασία των στελεχών σας;
• Χρησιμοποιείτε ανοιχτό λογισμικό; Τι πλατφόρμα χρησιμοποιείτε; Υπάρχει πρόβλεψη για θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας;
• Ποιοί είναι οι όροι χρήσης του χώρου φιλοξενίας; Τι μπορούμε να βάλουμε στις σελίδες μας;
• Τι περιεχόμενο δεν μπορούμε να ανεβάσουμε;

Το μέλλον

Δεν θα τολμήσω να μαντέψω. Κοιτώντας γύρω μου βλέπω πολλούς νέους ανθρώπους, μαστιζόμενους από την ανεργία και με ένα γνωσιακό υπόβαθρο πέντε αστέρων να αναζητούν μια θέση στο δημόσιο. Την περπατημένη δηλαδή. Αλλά αυξάνονται αυτοί που πιάνουν το θηρίο από τα κέρατα και γίνονται μέρος της ανερχόμενης ομάδας των «νέων επιχειρηματιών», που με απλά λόγια σημαίνει νέους ανθρώπους με φρέσκες ιδέες, γερές βάσεις και το θάρρος να δημιουργήσουν μια μακροχρόνια σχέση με τους πελάτες τους και την κοινωνία που τους περιβάλλει. Προσφέροντας, όχι απομυζώντας.

Πείτε με ονειροπόλο αλλά πιστεύω ότι ο τομέας της τεχνολογίας θα γνωρίσει άνθηση στην χώρα μας, με αιχμή του δόρατος τις τηλεπικοινωνίες, τις διαδραστικές πολυμεσικές υπηρεσίες καθώς και τις υπηρεσίες διαδικτύου. Εξάλλου, αφού είμαστε περίπου 4 χρόνια πίσω από όλες τις άλλες ανεπτυγμένες χώρες όπου η επανάσταση ξεκίνησε περίπου άλλα τοσα χρόνια πριν με τις ευρυζωνικές υπηρεσίες σε κάθε σπίτι, δε μπορεί. Θα έρθει και η σειρά μας.